21.11.1890 Emmanuel de Bom aan Pieter A.M. Boele van Hensbroek Emmanuel de Bom Bert Van Raemdonck Prof. dr. Yves T'Sjoen Em. prof. dr. Anne Marie Musschoot R. Beckers, L. Jansseune, J.P. Lissens, W. Van Rooy Editors of 'De wereld van "Van Nu en Straks". Briefwisseling 1890-1891' (1975) Bert Van Raemdonck Editor of this electronic edition Fonds Wetenschappelijk Onderzoek
Egmontstraat 5 b-1000 Brussel tel: +32 2 512 91 10 fax: +32 2 512 58 90 email: post@fwo.be
Centrum voor Teksteditie en Bronnenstudie
Koningstraat 18 b-9000 Gent tel: +32 9 265 93 40 fax: +32 9 265 93 49 email: ctb@kantl.be
Universiteit Gent Vakgroep Nederlandse literatuur
Blandijnberg 2 b-9000 Gent tel: +32 9 264 41 59 fax: +32 9 265 41 59
Centrum voor Teksteditie en Bronnenstudie / Centre for Scholarly Editing and Document Studies Gent

© Copyright , CTB

 België Antwerpen Letterenhuis B708 82563/3 Emmanuel de Bom Pieter A.M. Boele van Hensbroek 1890-11-21 Brief, geen omslag

Ongelijnd vel dat doormidden werd gevouwen, tot vier gelijke schrijfhelften (telkens twee per zijde). Alle vier de helften zijn beschreven.

De vouwlijnen werden verstevigd met transparante plakband.

 178 228

Frans Engels Duits Latijn 08-07-2008 transformation Ron Van den Branden (RvdB) Moved notes to dedicated [back] section 21 nov. 90. des nachts om -?- uur.

Ende, toen ik Uw heerlijke woorden ontving, kwam de Muze tot mij; zij kuste me op de lippen, en ze dicteerde:

Ik weet niet, eedle Boele, Hoe ik U zeggen moet Wat ik al voor u voele; Maar dit is zeker: 'k vind u goed, Of liever: heerlijk, lekker, En 'k denk aan u als aan Een schuimend vollen beker (!) Champagner–wijn — o zoete waan! En sinds ik u als Flanor ken — flaneerend door der Kunsten paadjes — die Flanor met zijn kiesche pen, En met zijn nimmer stroeve praatjes; (*) Sinds hoû ik nog wel honderd keer Zooveel van U, o waarde Vrind! En 'k vraag mij af: wanneer, wanneer Is 't lot ons weer eens goed gezind En zien wij — Gust en ik — U in den Haag eens weer? Hierbinnen antwoordt mij een stem, Met vreugde en klem: Misschien wel eer Dan hij het denkt. In elk geval, zoo gauw Mevrouw Fortuin ons wenkt! (*) Wie teekent al die witzige plaatjes?

Ik schreef aan Vermeylen (Pachécostraat, 81, Brussel). Hij zal mij iets zenden voor den Spectator. Dàt zal goèd zìjn!

Mag ik... misbruik maken van uw zoo welwillende "vergunning"? Zend mij dan te(r) leen Inwijding van Vosmaer. En mag ook Gust het lezen? Ik sprak hem zoo dikwerf over dien Helleenschen halven god, dat hij, die Baudelaire en Richepin van buiten kent, in den grond zonk, toen hij bekende niets van hem gelezen te hebben!

Wat denkt Flanor van 't volgende? Er zijn stellig fouten in. Het behoort tot een bundel, dien 'k zal maken, getiteld "Stemmen der Schelde". Cyclus. Met wijzigingen ontfermt zich de Spectator misschien wel eens... neen, mondje dicht, onbeschaamde rekel!

Avond aan de Schelde. 't Is avond nu. De wijde polder slaapt Reeds in een wâ van grauwen mist Als in een wollen deken. Aan gindsche kim, Waar flauwtjes nog een zweem van goud glanst, Werd even 't lijk der zon begraven, Begraven met een vorstelijke plecht. 't Werd alles plotsling treurig toen. Zwaarmoedig suisde 't windjen op de baren, Waar pijnlijk bloed'ge tranen blonken, Als leekten zij uit duizend oogen... En toen de Vorst ter ruste was gebracht, Heel 't Westen hulde zich in rouwkrep. Zacht, zachte daalde toen de nacht, Gedragen door den wind, die 'n droevig Wijsje neurde, een ingehouden klacht... 't Geraas verstomt. Klaar hoort men slechts het feez'len Der golven, mengend zich met 't zoeven van den wind. Nu komen vreemde schimmen weem'len op den vloed, Als dartele sirenen — hoort gij die lokstem niet? Geheimzinnig is 't uur... ( Maar ) dDaar fonk'len Eensklaps duizend lichten aan den oever. Daar leeft in 't water een paleis, Gebouwd op duizend gouden pijlers, Die dansend krink'len met den stroom. Daar waren feeën, dwergen om en houden een festijn. Mij dunkt ik hoor het feestgedruisch, het schuimen van den wijn — Een vreemde melodie, die dronken maakt, als edel druivenbloed... Daar snijdt een zwart gevaart', een reuz'ge visch gelijk. Door 't water heen, en doet de zuilen op hun vesten beven... 't Paleis schijnt in te storten — en mijne droomen meê... Op d'andren oever heerscht het 'heimvol duister nog. Maar dàar ook, worden, éen na éen, de lichtjes Aangestoken, die telkens, dwaallichten gelijk, den grond ontschieten... Met breede golving deint de Schelde En schijnt de poez'le arm eener van eene reuzendochter, Die 't slapend Vlaand'ren zou omhelzen... 16 Nov. 90 Antw.
Uw steeds innige Emm de Bom.

Niet teruggevonden. 'Flanor' was de schuilnaam waaronder Boele van Hensbroek in De Nederlandsche spectator de Vlugmaren van Carel Vosmaer voortzette. Niet teruggevonden. Zie brief 106. De eerste uitgave daarvan verscheen (posthuum) in 1888. Nooit verschenen. In De Boms notities in zijn Aanteekeningen X van mei 1890 (bezit Letterenhuis; p. 68–71) komt de originele versie voor waarvan de ettelijke malen verbeterde tekst in deze brief werd overgenomen. De oorspronkelijke titel luidde Nacht aan de Schelde. De datering op 16 november 1890 stemt overeen met de dagtekening die in het notaboekje vermeld wordt.